Του ΑΝΕΣΤΗ ΤΣΟΥΚΑΡΑΚΗ  Αντισυνταγματάρχη (ΣΔΓ)
Προέδρου του Συνδέσμου Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων (www.sysmed.gr)


Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 10 μέρες κοσκινίζει, λέει μια παροιμία. Και δεν έχει άδικο.

Αναφορικά με το συνδικαλισμό στις Ένοπλες Δυνάμεις και την υπ΄ αριθμ. 3/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν (στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο) τις τελευταίες ημέρες. Ο κάθε αρθρογράφος προσπάθησε από τη δική του μεριά να δώσει ερμηνεία, χωρίς ωστόσο να έχει στα χέρια του το κείμενο της απόφασης.

Ο σκοπός προφανής. Να προλάβει να διαμορφωθεί άποψη στη κοινή γνώμη και να εναντιωθεί στην πρόοδο. Καλά είμαστε στο σκοτάδι και στην παλαιολιθική εποχή.Τι θέλουμε τη δημοκρατία, την πρόοδο και τα βήματα προς τα εμπρός; Τι συνδικαλισμός και κουραφέξαλα για τους Έλληνες στρατιωτικούς; Αυτοί δεν έχουν προβλήματα. Είναι αλώβητοι. Κανείς δεν τους πειράζει. Έχουν αντοχές. Είναι σιδερένιοι. Ρομποτάκια. Τα μολυβένια στρατιωτάκια του παραμυθιού. Δεν διεκδικούν, δεν απαιτούν. Όλα καλά για αυτούς. Μόνο υπηρετούν, διατάσσονται και εκτελούν. Ούτε καν να συζητήσουν δεν θα έπρεπε.

Είμαστε, όμως, στο 2012. Άλλη εποχή. Άλλες σκέψεις. Άλλα μυαλά.
 
Παραθέτω το ιστορικό και την υπ΄ αριθμ. 3/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου για την αποκατάσταση της αλήθειας και την εξαγωγή, πλέον, του οποιουδήποτε συμπεράσματος.

Τη 14-1-2005 είκοσι (20) αξιωματικοί, όλων των Κλάδων, Όπλων και Σωμάτων, υπογράφουμε και καταθέτουμε στο Πρωτοδικείο της Αθήνας καταστατικό για την ίδρυση συνδικαλιστικού σωματείου με τίτλο «ΕΝΩΣΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ».

Τη 2-9-2005, κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε η υπ΄ αριθμ. 5265/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία έγινε δεκτή η ανωτέρω αίτηση και διατάχθηκε η εγγραφή της παραπάνω συνδικαλιστικής οργάνωσης στο τηρούμενο ειδικό βιβλίο των συνδικαλιστικών οργανώσεων του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με το υπ΄ αριθμ. Φ.400/208/18245/Σ.358/12-12-2005/ΓΕΕΘΑ/ΕΓΑ έγγραφό του ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, και μετέπειτα Υφυπουργός Δημοσίας Τάξης, ζητά ζητεί από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών να εξετάσει τη δυνατότητα άσκησης αίτησης αναστολής των εννόμων συνεπειών της ανωτέρω υπ΄ αριθμ. 5265/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Έτσι, ο ως άνω Εισαγγελέας την 28-12-2005 καταθέτει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την υπ΄ αριθμ. 9369/2005 αίτησή του για έφεση και λήψη ασφαλιστικών μέτρων, κατά της πρωτόδικης απόφασης, η εκδίκαση των οποίων προσδιορίστηκε αφενός των ασφαλιστικών μέτρων για τη δικάσιμο της 16-3-2006 και αφετέρου της έφεσης για τη δικάσιμο της 13-2-2006.

Την 9-1-2006 ο ανωτέρω Εισαγγελέας αποσπά από την πρόεδρο υπηρεσίας της αυτής ημερομηνίας του Πρωτοδικείου Αθηνών προσωρινή διαταγή, σύμφωνα με την οποία ανεστάλη προσωρινά μέχρι την έκδοση τελεσίδικης, επί της εφέσεως, απόφασης η εκτέλεση της υπ΄ αριθμ. 5265/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Τη 10-1-2006 το ΓΕΕΘΑ/ΔΙΔΥΠ & ΟΡΓ. εκδίδει το υπ΄ αριθμ. ΕΠ Φ.453/65467/Σ.120/10-1-2006 έγγραφό του προς τα Γενικά Επιτελεία (προκειμένου να προωθηθεί προς τις μονάδες των) και τις υπ΄ αυτό υπαγόμενες μονάδες, ώστε άμεσα να ενημερωθούν όλα τα στελέχη ότι την 9-1-12006 εκδόθηκε η προαναφερθείσα προσωρινή διαταγή και ως εκ τούτου η «ΕΝΩΣΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ» δεν υφίσταται.

Τη 17-10-2006 το Εφετείο Αθηνών, κατά παραδοχή της ασκηθείσης, από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, έφεσης, εξέδωσε την υπ΄ αριθμ. 7666/2006 απόφασή του, απέρριψε την αίτησή μας και εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ως μη νόμιμη, θεωρώντας ότι: α) η συλλογική δραστηριότητα των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις είναι «εμμέσως» απαγορευμένη από το Σύνταγμα, β) δεν υφίσταται νόμος ρυθμιστικός της ασκήσεως του ατομικού δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι, από τους υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις και γ) «… είναι πρόδηλη η πρόθεσή μας προς δημιουργία συλλόγου, για να αναμειγνυόμαστε στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων ….

Την 4-9-2007, καθόσον καθυστέρησε να καθαρογραφεί η ανωτέρω απόφαση, καταθέσαμε στο Εφετείο Αθηνών αίτηση αναίρεσής της, θεωρώντας ότι:

α) το Εφετείο Αθηνών κρίνοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του δικαιώματος ιδρύσεως μη κερδοσκοπικών σωματείων του άρθρου 12 του Συντάγματος και του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ για τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων είναι η έκδοση ειδικού σχετικού νόμου, εσφαλμένα ερμήνευσε και παραβίασε τις άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., συγκεκριμένα θεωρήσαμε ότι:

1) Η εξέταση του σχετικού λόγου προϋποθέτει ξεκάθαρη θέση στο καταρχήν ερώτημα αν τα μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι, κατά το Ελληνικό Σύνταγμα, φορείς των συνταγματικών ελευθεριών του συνεταιρίζεσθαι και της ίδρυσης και συμμετοχής σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και υπό ποίους όρους,

2) η κανονιστική ισχύς του Συντάγματος δεν αναιρείται ούτε τελεί υπό την αίρεση ενεργοποίησης του κοινού νομοθέτη. Οι διατάξεις περί ατομικών δικαιωμάτων δεν είναι απλώς κατευθυντήριες, αλλά έχουν πλήρη δεσμευτικότητα και νομική ισχύ έναντι όλων των οργάνων του Κράτους – συμπεριλαμβανομένης της δικαστικής εξουσίας - τα οποία οφείλουν να τις σέβονται.

Ως εκ τούτου, η έλλειψη ειδικότερου νόμου ο οποίος να προβλέπει τον ακριβή τρόπο ανάπτυξης της συνδικαλιστικής δραστηριότητας των στρατιωτικών και του σχετικού συνταγματικού δικαιώματός τους, ενόψει και των αναγκών και υποχρεώσεων της στρατιωτικής υπηρεσίας, δεν μπορεί να αναιρέσει το συνταγματικό δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι των στρατιωτικών, αλλά πρέπει και στην περίπτωσή τους να αναζητηθεί τρόπος εφαρμογής του σχετικού κοινού δικαίου προς διασφάλιση άσκησης του σχετικού δικαιώματός τους, δεδομένου ότι αν ο νομοθέτης ήθελε (ή θελήσει στο μέλλον) να ρυθμίσει ειδικά την άσκηση του δικαιώματος αυτού θα μπορούσε (και μπορεί) να θέσει περαιτέρω περιορισμούς (πέραν από τους ευθέως Συνταγματικά προβλεπόμενους) προς εξυπηρέτηση της εύρυθμης λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, τηρώντας πάντα την αρχή της αναλογικότητας και χωρίς να προσβάλλει τον πυρήνα του σχετικού δικαιώματος.

Αντίθετη εκδοχή, υπό την οποία αποχή ρύθμισης εκ μέρους του νομοθέτη ισοδυναμεί με «αδράνεια» του σχετικού δικαιώματος, όχι μόνο θίγει τον πυρήνα του δικαιώματος, αλλά αρνείται και την ίδια την κανονιστική ισχύ του Συντάγματος ανατρέποντας την ιεραρχία των κανόνων του δικαίου. Τα συνταγματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν εφόσον το θελήσει και ο νομοθέτης, αλλά εκ του Συντάγματος και των διεθνών συνθηκών υπερνομοθετικής ισχύος, ανεξαρτήτως νομοθετικής ρύθμισης. Στην περίπτωση αποχής ρυθμιστικής παρέμβασης εκ μέρους του νομοθέτη, εναπόκειται στα Δικαστήρια να διασφαλίσουν την κατά το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες αποτελεσματική τους άσκηση,


β) το Εφετείο Αθηνών εφαρμόζοντας τις διατάξεις του άρθρου 54 παρ.1 γ του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα και του άρθρου 77 του Στρατιωτικού Κανονισμού, οι οποίες δεν ήταν εφαρμοστέες στην παρούσα  υπόθεση, εφαρμόζοντας, δηλαδή, διατάξεις του κοινού δικαίου προς ερμηνεία και εφαρμογή των εδώ μόνο εφαρμοστέων διατάξεων του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ και υποβιβάζοντας κατά τον τρόπο αυτό το Σύνταγμα στο επίπεδο της κοινής νομοθεσίας, υπέπεσε, επίσης, στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.1 του Κ.Πολ.Δ,

γ) προς ανταπόκριση στην, κατά τα ανωτέρω, υποχρέωση της δικαιοσύνης, κατ΄ ευθεία επιταγή του Συντάγματος και υπό τους όρους αυτού, να διασφαλίσει τη δυνατότητα αποτελεσματικής άσκησης των συνταγματικών ελευθεριών του συνεταιρίζεσθαι και της συμμετοχής σε συνδικαλιστικές οργανώσεις  των στρατιωτικών, και ελλείψει άμεσα εφαρμόσιμου κανόνα του κοινού δικαίου, εξεταστέο τυγχάνει αν, στο πλαίσιο της αρχής της ισότητας, η διασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης των ελευθεριών αυτών μπορεί να επιτευχθεί με αναλογική εφαρμογή διατάξεων του κοινού δικαίου που οργανώνουν τα σχετικά δικαιώματα για άλλες κατηγορίες πολιτών.

Σημειωτέον δε ότι αν η αναλογία αυτή δεν κριθεί εφικτή, η σχετική ελευθερία δεν μπορεί να κριθεί ως μη δυνάμενη να ασκηθεί, αλλά οι όροι οργάνωσης άσκησής της θα πρέπει να κριθούν δικαστικά ευθέως υπό τους όρους και περιορισμούς που θέτει το Σύνταγμα, με βάση το γενικό κοινό και ενιαίο τρόπο οργάνωσης της άσκησης των ελευθεριών αυτών, που έχει καθιερώσει και τυποποιήσει ο κοινός νομοθέτης (σύσταση σωματείου με εκλεγμένα όργανα διοίκησης κλπ).

Στο πλαίσιο αυτό, το κοινό πλαίσιο  οργάνωσης της συνδικαλιστικής ελευθερίας παρέχεται από το ν. 1264/1982, όπως ισχύει, επί τη βάση του γενικού κοινού και ενιαίου τρόπου οργάνωσης του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι που περιέχει ο ΑΚ (άρθρα 78 επ. περί σωματείων). Περαιτέρω, ειδικές διατάξεις ισχύουν για τη συνδικαλιστική δράση των δημοσίων υπαλλήλων (άρθρο 30 ν. 1264/1982), περί αστυνομικών υπαλλήλων (άρθρο 30Α του Ν. 1264/1982, όπως προστέθηκε με το άρθρο 1 του ν. 2265/1994) και περί υπαλλήλων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) (άρθρο 30Β του Ν. 1264/1982, όπως προστέθηκε με το  άρθρ.27 παρ.1 του ν. 2738/1999) και

δ) από τα ανωτέρω είναι προφανές ότι η απόφαση του εφετείου είναι αδύνατον να διασωθεί κατά νόμο, σε μία συνεπή, έστω και στοιχειώδη, συνταγματική θεώρηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Αντιλαμβανόμενο το αδιέξοδο το Εφετείο, αν και ρητώς έχει δεχτεί ότι «δεν θα προσέκρουε στο Σύνταγμά μας η δια νόμου αναγνώριση μορφών συλλογικής εκπροσώπησης στις ένοπλες δυνάμεις, επί θεμάτων που δεν αφορούν την διοίκηση και τα καθαρώς στρατιωτικά έργα…» στηρίζει τελικά την κρίση του στο γεγονός ότι κατά το καταστατικό  είναι «πρόδηλη η πρόθεση των ιδρυτών προς δημιουργία συλλόγου, για να αναμειγνύεται στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργία των ενόπλων δυνάμεων και τον τρόπο προστασίας της έννομης τάξεως…».

Για να φτάσει, όμως σε αυτό συμπέρασμα, το Εφετείο αναγκάζεται να «παραλείψει» στο σκεπτικό του όλες τις διατάξεις του καταστατικού που οδηγούν ευθέως και ρητώς στο αντίθετο συμπέρασμα, παραμορφώνοντας ευθέως το περιεχόμενο του καταστατικού (εγγράφου) αυτού, στο οποίο στηρίχθηκε αποκλειστικά για να καταλήξει στο άνω πόρισμα και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 20 του Κ.Πολ.Δ., συγκεκριμένα παρέλειψε τα εξής σημεία του καταστατικού: (άρθρο 2 παρ. 5 «…. Η μελέτη και υποβολή εισηγήσεων και προτάσεων αναφορικά με τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την επιμόρφωση και εν γένει τα ζητήματα επαγγελματικής κατάρτισης των Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων προς ενίσχυση και της αμυντικής αποτελεσματικότητας της χώρας, χωρίς την υπέρβαση των ορίων που προσδιορίζονται από τις ιδιομορφίες, την αποστολή και ιδιαίτερα τον εθνικό, κοινωνικό και υπερκομματικό χαρακτήρα των Ενόπλων Δυνάμεων και 6 «….Η προάσπιση της προσωπικής ελευθερίας, της αξιοκρατίας, της ελευθερίας της σκέψης, του λόγου, της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών και των δημοκρατικών ελευθεριών, υπό την αυτονόητη υποχρέωση αυστηρής τήρησης κάθε απορρήτου που σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και την εθνική ασφάλεια της χώρας και με τρόπο που σέβεται την οργανωτική ιεραρχική δομή και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων. Αποκορύφωμα δε είναι η ολοκληρωτική παράλειψη από το Εφετείο της παρ. 9 του άρθρου 3 σύμφωνα με την οποία:

«9. Απαγορεύεται ρητά στην Ένωση και τα μέλη αυτής: 

α. Η κήρυξη και η συμμετοχή σε απεργία.

β.  Η συμμετοχή των μελών της σε κάθε είδους εκδηλώσεις πολιτικών ή συνδικαλιστικών φορέων ή πολιτικών προσώπων ή η άσκηση προπαγάνδας υπέρ ή κατά αυτών. Εξαιρούνται τα συνέδρια και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις των συνδικαλιστικών φορέων.

γ. Η προσχώρηση ή η εγγραφή των μελών της ως μελών άλλων επαγγελματικών οργανώσεων εκτός των Διεθνών Στρατιωτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων ή η εκπροσώπηση άλλων εργαζομένων.

δ. Η με οιονδήποτε τρόπο ανάμειξη  σε θέματα διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων»

Από το άνω άρθρο 3 παρ. 9 εδ. δ του καταστατικού προκύπτει ρητώς και εν κατακλείδι ότι τα ιδρυτικά μέλη, με πλήρη συνείδηση και γνώση του εθνικού χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων και της ιδιαίτερης αποστολής που οι ίδιοι, ως μέλη αυτών, έχουμε ελευθέρως επιλέξει να επιτελέσουμε, απαγορεύεται η με οποιονδήποτε τρόπο ανάμειξη του σωματείου σε θέματα διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων. 
Είναι δε προφανές ότι η:

«Η μέριμνα γενικά για τη βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει την οργάνωση και λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων» που αναφέρει το καταστατικό στο άρθρο 3 παρ. 1,  αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στους σκοπούς του άρθρου 2 του καταστατικού, δεν αναφέρεται και δεν μπορεί, με βάση το σύνολο του καταστατικού, να αφορά θέματα επιχειρησιακής ετοιμότητας και δράσης, θέματα που άπτονται της ιεραρχίας και της αναντίρρητης εκτέλεσης εντολών.

Έτσι το Εφετείο, που δέχθηκε τα αντίθετα από αυτά που προκύπτουν από το περιεχόμενο του άρθρου 3 παρ. 9 εδ. δ του καταστατικού, παρέλειψε να αναγνώσει την άνω κρίσιμη περικοπή του περιεχομένου του καταστατικού του σωματείου και κατέληξε στο επιζήμιο για ημάς αποδεικτικό πόρισμα ότι είναι πρόδηλη η πρόθεση των ιδρυτών του σωματείου για να αναμειγνυόμαστε στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων και τον τρόπο προστασίας της έννομης τάξης, ο οποίος έχει συνταγματικώς ανατεθεί στην αποκλειστική πρωτοβουλία και εγγύηση της κρατικής εξουσίας και με την αιτιολογία ότι οι σκοποί αυτοί αντιβαίνουν τις αναφερόμενες στην προσβαλλομένη συνταγματικές επιταγές, το νόμο και τη δημόσια τάξη, παραμόρφωσε επομένως το περιεχόμενο του καταστατικού (εγγράφου) αυτού.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρήσαμε, ότι η εν λόγω ανάγνωση του καταστατικού από το Εφετείο είναι ασύμβατη με τη φύση του ελέγχου που καλούνται να ασκήσουν τα Δικαστήρια κατά το χρόνο σύστασης σωματείου και ο οποίος είναι έλεγχος νομιμότητας και όχι σκοπιμότητας (άρθρο 81 ΑΚ). Βρίσκεται δε σε προφανή αντίθεση με τις απαιτήσεις του  άρθρου 11 της ΕΣΔΑ, όπως αυτές έχουν νομολογικά διαμορφωθεί και απαιτούν από τις εθνικές αρχές (συμπεριλαμβανομένων και των Δικαστηρίων) να βασίζουν την κρίση τους σε μία αποδεκτή εκτίμηση των κρίσιμων στοιχείων στην οποία δεν συμπεριλαμβάνεται απαγόρευση λειτουργίας σωματείου επί τη βάσει απλών υποψιών.

Τη 17-2-2011 συζητήθηκε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου η ανωτέρω αίτηση αναίρεσής μας και τη 1-3-2012 δημοσιεύθηκε η προαναφερθείσα υπ΄ αριθμ. 3/2012 απόφασή του, με την οποία έκανε δεκτή, κατά συντριπτική πλειοψηφία δικαστών, την αίτησή μας, κατά τα ανωτέρω αναλυτικά προεκτεθέντα.

Τα συμπεράσματα, πλέον, δικά σας.

--
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΛΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
info@sysmed.gr, admin@sysmed.gr

Ένστολοι και εκπαιδευτικοί στο «κάδρο» των απολύσεων

Διευκρινήσεις για το πώς θα μειωθούν κατά 150.000 οι δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι το 2015 ζήτησε άμεσα από την κυβέρνηση η τρόικα, όπως έγινε γνωστό μετά τη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών και του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης με την τριμερή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ζητήθηκε πέραν των περικοπών προσωπικού από τις υπηρεσίες του δημοσίου να υπάρξουν απομακρύνσεις προσωπικού και μεταξύ ένστολών και εκπαιδευτικών.

Τέλος, οι επικεφαλής της τρόικας ζήτησαν καλύτερη αξιολόγηση προσωπικού, ειδικά στις ΔΕΚΟ που βρίσκονται στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Μη υπηρεσιακή αναφορά για χορήγηση χρονοεπιδόματος και μισθολογικής προαγωγής

 

 

 

Με τη διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 38 του Ν.3986/2011 (ΦΕΚ Α΄ 152, «Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 - 2015») καθορίσθηκε ότι: «Αναστέλλονται από 1.7.2011 και μέχρι τη θέσπιση νέου ενιαίου μισθολογίου: α) Οι διατάξεις… της παραγράφου Α.1. του άρθρου 30, ... της παραγράφου Α.1. του άρθρου 51 του ν. 3205/2003 (Α΄ 297)….. β) Οι διατάξεις που προβλέπουν μισθολογική προαγωγή των αμειβομένων με τις διατάξεις του Β΄ Μέρους του ν. 3205/2003….».

 

Με το Δεύτερο Κεφάλαιο του Ν.4024/2011 (ΦΕΚ 226 Α΄, «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής»), θεσπίσθηκε το νέο ενιαίο μισθολόγιο και με την παράγραφο 4 του άρθρου 32 του ιδίου νόμου καθορίσθηκε ότι η ισχύς του εν λόγω Κεφαλαίου (ενιαίου μισθολογίου) αρχίζει από την 1.11.2011.

 

Με τις διατάξεις του ανωτέρω Ν.3986/2011, όπως σαφώς προκύπτει από τη γραμματική αλλά και την τελολογική ερμηνεία τους, οι ρυθμίσεις, τόσο για την χορήγηση επιδόματος Χρόνου Υπηρεσίας, όσο για την χορήγηση μισθολογικών προαγωγών δεν καταργήθηκαν, αλλά ανεστάλη η ισχύς τους μέχρι τη θέσπιση νέου ενιαίου μισθολογίου. Μετά δε την ισχύ του νέου ενιαίου μισθολογίου, οι διατάξεις που είχαν ανασταλεί, είτε καταργούνται λόγω της νέας ρύθμισης των σχετικών θεμάτων από τις διατάξεις του νέου ενιαίου μισθολογίου, είτε παύει η αναστολή της ισχύος των με συνέπεια να εφαρμόζονται εκ νέου. Εξάλλου, τούτο προκύπτει εναργώς και από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 32 του προαναφερθέντος Ν.4024/2011, όπου ορίζεται ότι: «1. Από την έναρξη ισχύος των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου. …. Επιδόματα ή παροχές που προβλέπονται από τις καταργούμενες διατάξεις και τα οποία, κατά παραπομπή άλλων διατάξεων, χορηγούνται σε λειτουργούς ή υπαλλήλους, που δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, εξακολουθούν να καταβάλλονται με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ορίζουν οι παραπεμπόμενες διατάξεις με εξαίρεση την οικογενειακή παροχή, …».

 

Κατόπιν των ανωτέρω και σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 2 (διάταξη που δεσμεύει τη διοίκηση και τη δικαιοσύνη) του Αστικού Κώδικα, όπου προβλέπεται ότι νόμος ορίζει περί του μέλλοντος και δεν έχει αναδρομική δύναμη, διατηρεί, δε, την ισχύ του εν όσω έτερος κανών δικαίου δεν καταργήσει αυτόν ρητώς ή σιωπηρώς, οι διατάξεις της παραγράφου Α.1. του άρθρου 51 του Ν.3205/2003 (ΦΕΚ 297 Α΄, «Μισθολογικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχων της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος και άλλες συναφείς διατάξεις») και των άρθρων 5 και 6 του Ν. 2838/2000 (ΦΕΚ Α΄ 179, «Ρύθμιση θεμάτων προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας και άλλες διατάξεις»), όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 37 του ν. 3016/2002, από την 1.11.2011 επανήλθαν σε ισχύ, δεδομένου ότι από την ως άνω ημερομηνία τέθηκε σε ισχύ το νέο ενιαίο μισθολόγιο και ως εκ τούτου έπαυσε ο λόγος αναστολής τους, που καθορίσθηκε νομοθετικά... Κατεβάστε και τυπώστε τη σχετική αναφορά

ΑΠΟ  ΣΥΣΜΕΔ  http://www.sysmed.gr/images/ANAFORA%20GIA%20EXY.pdf

Αδυνατούν να πληρώσουν τα ενοίκια των σπιτιών τους ΕΠΟΠ και Υπαξιωματικοί στον Έβρο

Αδυνατούν να πληρώσουν τα ενοίκια των σπιτιών τους ΕΠΟΠ και Υπαξιωματικοί στον Έβρο

Οι περικοπές που έγιναν στους μισθούς έχουν δημιουργήσει μία αρνητική εικόνα και στο στράτευμα, αφού οι Υπαξιωματικοί (κυρίως οι ΕΠΟΠ) δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα βασικά τους έξοδα. Σύμφωνα με πληροφορίες του ιστολογίου του Έβρου faros24.gr δεκάδες είναι οι καταγγελίες που γίνονται σε εβδομαδιαία βάση, από ιδιοκτήτες διαμερισμάτων σε ολόκληρο τον Έβρο, διότι  στρατιωτικοί λόγω της κρίσης αδυνατούν να πληρώσουν τα ενοίκια τους.
Απευθύνονται στις μονάδες που υπηρετούν οι στρατιωτικοί σε μία πίεση, μήπως και λάβουν τα οφειλόμενα. Άλλοι πάλι που απευθύνονται στους ίδιους τους ενοικιαστές (ΕΠΟΠ), λαμβάνουν την απάντηση "δεν μας φτάνουν τα χρήματα για το ενοίκιο ,είπα στους γονείς μου να με βοηθήσουν, μόλις μου στείλουν χρήματα θα σας πληρώσω". Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί σε αυτούς τους νέους κανείς δεν τους είπε όταν μπήκαν στο στρατό, ότι κάποια στιγμή θα παίρνεις 300 ευρώ λιγότερα το μήνα, μην αγοράζεις με δόσεις αυτιοκίνητο, μην παίρνεις με δόσεις τα έπιπλά σου, μην κάνεις οικογένεια.Κανείς δεν τους μίλησε, δεν τους προειδοποίησε και έτσι σήμερα όλοι αυτοί οι στρατιωτικοί ζουν σε μία καταστάση τραγική ,τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά. Αν η πολιτεία θέλει τους Έλληνες στρατιωτικούς σε αυτήν την κατάσταση...μάλλον δεν σέβεται την αποστολή τους.

Έρμαιο στις διαθέσεις των δανειστών οι στρατιωτικοί.Ποιοι είναι πρώτοι "στόχοι"

Η επίθεση στα εισοδήματα και στα εργασιακά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση ,με τρόπο εκβιαστικό και με αποτέλεσμα ανύπαρκτο. “Κόκκινες γραμμές” από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης είναι σαφές ότι υπάρχουν μόνο στα λόγια και ποτέ στην πράξη.

Σ΄ αυτό το κλίμα ,όταν δεν υπερασπίζονται κοινωνικές ομάδες που τουλάχιστον θεωρητικά έχουν κάποιο τρόπο αντίδρασης, ποιος μπορεί να αισιοδοξεί ότι θα ασχοληθούν οι κυβερνώντες με τους στρατιωτικούς; Το πολύ πρόσφατο παρελθόν δείχνει ότι δεν δίνουν δεκάρα. Κι αυτό γιατί:

•Οι στρατιωτικοί είναι οι μόνοι που δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα αντίδρασης σ΄ όποιο μέτρο κι αν τους επιβληθεί. Ακόμη και η έκφραση της άποψής τους …ποινικοποιείται κα επαναφέρει στο προσκήνιο το “κόμπλεξ της χούντας”.

•Είναι σαφές ότι η πλειοψηφία των πολιτικών που ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις -και στο χώρο των ΕΔ- χαρακτηρίζονται από μία παράδοξη αντι-στρατιωτική διάθεση. Θα μπορούσε εύκολα να συμπεράνει κάποιος ότι αντιπαθούν -είναι η πιο επιεικής έκφραση- οποιονδήποτε φορά στολή και ότι σχετίζεται μ΄ αυτή.

•Είναι η ίδια γενιά πολιτικών που για πολλά χρόνια “πότισε” ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με την αντίληψη ότι “ο στρατός δεν μας χρειάζεται”, ότι “μόνο κόστος μας προκαλεί” και ότι τελικά όπως το είπε με μία λέξη ο κ.Πάγκαλος είναι “αντιπαραγωγικοί”.

Η τρόϊκα,οι δανειστές είναι σαφές ότι έχουν “στοχοποιήσει” τις ΕΔ.Από τη πρώτη στιγμή.Κι αν στην αρχή ο τότε ΥΕΘΑ Ε.Βενιζέλος έλεγε ότι δεν πρόκειται να τους επιτραπεί να αγγίξουν το σκληρό πυρήνα των ΕΔ,πολλά άλλαξαν από τότε. Ο κ.Βενιζέλος είναι υπουργός Οικονομικών και φαίνεται ότι συζητά τα “περί μεγάλων και ακριβών ΕΔ” που πρέπει να “μικρύνουν” και να γίνουν “φθηνότερες”.

Μόνο που οι δανειστές δεν ενδιαφέρονται για μια σχεδιασμένη και μελετημένη μείωση κόστους που ούτε ο κ.Βενιζέλος,ούτε ο κ.Μπεγλίτης αξιώθηκαν να κάνουν,αλλά για γρήγορο και άνευ όρων “τσεκούρωμα”,το οποίο μπορεί να προβλέπει ακόμη και απολύσεις!

Και πρώτοι στο στόχαστρο,έχουν μπει -το ΄χουμε γράψει εδώ και πολλού μήνες- οι ΕΠΟΠ.

ΑΠΟ   http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=11839

Πρόταση CM/Rec(2010)4 του Συμβουλίου Υπουργών των κρατών μελών πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των Ε.Δ.

(Υιοθετήθηκε από το Συμβουλίου Υπουργών την 24 Φεβρουαρίου 2010
στην 1077η συνάντηση Αναπληρωτών Υπουργών)


Το Συμβούλιο Υπουργών, υπό τους όρους του Άρθρου 15.b του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης,


Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι ο στόχος του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι να επιτευχθεί μεγαλύτερη ενότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων, προωθώντας την υιοθέτηση κοινών κανόνων.

Έχοντας υπόψη ειδικά την Συνθήκη Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών (ETS No. 5), συνυπολογίζοντας την σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Καταστατικό (ETS No. 35) όπως επίσης και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Καταστατικό (αναθεωρημένο) (ETS No. 163), λαμβάνοντας υπόψη την σχετική νομολογία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε θέματα Κοινωνικών Δικαιωμάτων, και τις νόρμες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αποτροπή των βασανιστηρίων και απάνθρωπης ή εξευτελιστικής συμπεριφοράς ή τιμωρίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά όργανα των Ηνωμένων Εθνών, και συγκεκριμένα την Διεθνή Συνθήκη πάνω στα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα την Διεθνή Συνθήκη πάνω στα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, την Διεθνή Σύμβαση πάνω στην Εξάλειψη κάθε μορφής Φυλετικής Διάκρισης, την Σύμβαση πάνω στην Εξάλειψη κάθε μορφής Διάκρισης των Γυναικών, την Σύμβαση πάνω στα Δικαιώματα του Παιδιού, το Προαιρετικό Πρωτόκολλο στην Σύμβαση πάνω στα Δικαιώματα του Παιδιού πάνω στην συμμετοχή παιδιών σε ένοπλη διαμάχη, την Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων βάναυσων, απάνθρωπων ή εξευτελιστικών συμπεριφορών ή τιμωριών, και των παρατηρήσεων και αποφάσεων των εποπτευόντων σωμάτων που έχουν εγκαθιδρυθεί υπό τα ανωτέρω όργανα.

Συνυπολογίζοντας την Πρόταση του Συμβουλίου Υπουργών No. R (87)8 που αφορά την αντίρρηση συνειδήσεως στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, όπως επίσης τις Προτάσεις της Κοινοβουλευτικής Συνόδου: 1742 (2006) για τα «Ανθρώπινα δικαιώματα των μελών των Ε.Δ.», 1714 (2005) για την «Κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα του εκλέγειν», 1572 (2002) για το «Δικαίωμα του συνεταιρίζεστε για τα μέλη που ανήκουν στα επαγγελματικά στελέχη των Ε.Δ.», 1518 (2001) για την «Εξάσκηση του δικαιώματος της αντίρρησης συνειδήσεως στην στρατιωτική θητεία» και 1380 (1998) για τα «Ανθρώπινα δικαιώματα των υποχρεωτικά στρατευθέντων».

Έχοντας εκτίμηση στο «Εγχειρίδιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών του προσωπικού των Ε.Δ.» που εκδόθηκε από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη/Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSCE/ODIHR) και του Κέντρου για τον Δημοκρατικό έλεγχο των Ε.Δ. (DCAF) το 2008,

Προτείνει όπως οι κυβερνήσεις των κρατών μελών:

1.         εξασφαλίζουν ότι οι αρχές που τίθενται στο παράρτημα αυτής της πρότασης συμμορφώνονται με την εθνική νομοθεσία και εφαρμογή που έχει σχέση με τα μέλη των Ε.Δ.

2.         εξασφαλίζουν, με κατάλληλα μέσα και ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου, όπου απαιτείται, μετάφραση, ευρεία διάδοση αυτής της προτάσεως μεταξύ ικανού αριθμού πολιτικών και στρατιωτικών φορέων και μελών των Ε.Δ., με την προοπτική επαύξησης της επίγνωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών των μελών των Ε.Δ., και στην παροχή εκπαίδευσης που στόχο θα έχει την αύξηση των γνώσεων τους στα ανθρώπινα δικαιώματα.

3.         να εξετάσουν στο πλαίσιο του συμβουλίου Υπουργών την εφαρμογή της πρότασης μέσα σε δύο χρόνια από την υιοθέτηση της.


Προσθήκη στην Πρόταση CM/Rec(2010)4

1.         Αυτή η πρόταση αφορά την απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις θεμελιώδεις ελευθερίες από μέλη των Ε.Δ.

Γενικές αρχές

2.         Μολονότι συνυπολογίζονται τα ειδικά χαρακτηριστικά της στρατιωτικής ζωής, τα μέλη των Ε.Δ., όποια και αν είναι η κατάστασή τους, θα απολαμβάνουν των δικαιωμάτων που εγγυάται η Συνθήκη Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών (εφεξής, «η Συνθήκη») το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Καταστατικό και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Καταστατικό (αναθεωρημένο) (εφεξής, «το Καταστατικό»), όπως επίσης και άλλα συναφή όργανα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέχρι του σημείου που τα κράτη δεσμεύονται από αυτές.

3.         Σύμφωνα με το Άρθρο 15 της Σύμβασης και του Άρθρου 30 του Καταστατικού, σε καιρό πολέμου ή άλλη κοινωνική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όπου επαπειλείται η ζωή του έθνους, τα κράτη μπορούν να παρεκκλίνουν από ορισμένες εκ των υποχρεώσεων τους υπό την Συνθήκη και το Καταστατικό μέχρι του σημείου που αυστηρά απαιτείται από τις πιεστικές ανάγκες της έκτακτης κατάστασης και με την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά δεν είναι ανακόλουθα με τις υπόλοιπες υποχρεώσεις υπό το διεθνές δίκαιο.

4.         Αποκλείσεις υπό το Άρθρο 15 της Σύμβασης δεν θα επιτρέπονται σε σχέση με τα ακόλουθα δικαιώματα: το δικαίωμα της ζωής, με εξαίρεση θανάτους που προήλθαν από σύννομες πράξεις πολέμου, η απαγόρευση βασανιστηρίων και απάνθρωπης ή εξευτελιστικής συμπεριφοράς ή τιμωρίας, η απαγόρευση της δουλείας και εξαναγκαστικής εργασίας, η αρχή ότι καμία τιμωρία δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς ύπαρξη νόμου και το δικαίωμα να μην δικαστεί ή τιμωρηθεί κάποιος διπλά.

5.         Τα ακόλουθα δικαιώματα και ελευθερίες πρέπει να είναι σεβαστά και να εφαρμόζονται σε συμφωνία με τις συνοδευόμενες αρχές:

A.  Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα στη ζωή.

Β.  Κανένα μέλος των Ε.Δ. δεν πρέπει να υπόκειται σε βασανιστήρια ή σε απάνθρωπη ή σε εξευτελιστική συμπεριφορά ή τιμωρία.

C.  Τα μέλη των Ε.Δ. δεν θα χρησιμοποιούνται για καταναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία.

D.  Η στρατιωτική πειθαρχία πρέπει να χαρακτηρίζεται από αμεροληψία και διαδικαστικές εγγυήσεις πρέπει να διασφαλίζονται.

E.  Τα μέλη των Ε.Δ. απολαμβάνουν του δικαιώματος της ελευθερίας και της ασφάλειας.

F.   Τα μέλη των Ε.Δ. απολαμβάνουν του δικαιώματος μιας δίκαιης δίκης.

G.  Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα του σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής τους ζωής, της οικίας και της αλληλογραφίας τους. Οποιοσδήποτε περιορισμός τίθεται στην ενάσκηση αυτού του δικαιώματος θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Άρθρου 8, παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

H.  Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα της ελευθερίας σκέψης, συνειδήσεως και θρησκεύματος. Οποιοσδήποτε περιορισμός τίθεται στην ενάσκηση αυτού του δικαιώματος θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Άρθρου 9, παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

I.    Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Οποιοσδήποτε περιορισμός τίθεται στην ενάσκηση αυτού του δικαιώματος θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Άρθρου 10, παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

J.   Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα να έχουν πρόσβαση σε σχετικές πληροφορίες.

K.  Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα της ειρηνικής συγκέντρωσης και την ελευθερία δημιουργίας συνδέσμων μαζί με άλλους. Οποιοσδήποτε περιορισμός τίθεται στην ενάσκηση αυτού του δικαιώματος θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του Άρθρου 11, παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

L.   Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθε.

M.  Τα μέλη των Ε.Δ. έχουν το δικαίωμα του παντρεύεστε.

N.  Όλα τα μέλη των Ε.Δ. απολαμβάνουν το δικαίωμα προστασίας της περιουσίας τους.

O.  Στα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να παρέχεται κατάλυμα επαρκούς επιπέδου.

P.  Τα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν ικανοποιητικές απόλαβες (δίκαιες) και σύνταξη κατά την αποστρατεία τους.

Q.  Τα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να έχουν το δικαίωμα της αξιοπρέπειας, της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία.

R.  Τα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να έχουν το δικαίωμα σε αξιοπρεπή και ικανοποιητική διατροφή.

S.  Τα μέλη των Ε.Δ. απολαμβάνουν δικαιώματα και ελευθερίες χωρίς καμία διάκριση.

T.  Ειδική προσοχή πρέπει να δωθεί στην προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών ατόμων κάτω των 18 ετών που έχουν καταταγεί στις Ε.Δ.

U.  Τα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να γίνονται αποδέκτες εκπαίδευσης σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνούς ανθρωπιστικού νόμου.

V.  Τα μέλη των Ε.Δ. πρέπει να έχουν την δυνατότητα να καταθέτουν παράπονα σε ανεξάρτητο σώμα σε σχέση με τα ανθρώπινα 

δικαιώμ        

ΤΟΥ Anastasios Nikolaidis  ΣΥΣΜΕΔ

ατα.